Mijn gala in een Adrianna Papell jurk

Nu ik achttien jaar ben wil ik niet plots met semi-volwassen uitspraken rondstrooien. Dat zou theatraal en bovendien bijzonder afgezaagd zijn, maar feit – en cliché  – is dat je de dingen eerst zelf moet meemaken voordat je pas echt weet hoe ze zijn. Bah, wat een open deur…

Toch was het met mijn gala op 20 april dit jaar niet anders. De jurk hing sinds de middag daarvoor in een hoes aan mijn kastdeur. De hakken stonden eronder, mijn kappersafspraak was gepland en mijn nagels al rood gelakt. En pas op die donderdag van 20 april (tevens mijn achttiende verjaardag) begreep ik het zenuwachtige geklets van de meisjes in de jaren voor mij wanneer zij het vol enthousiasme over de gala-voorbereidingen hadden.

Want het is toch best wel heel erg leuk, om jezelf zo mooi te maken. En wanneer er dan ook nog eens een waanzinnige jurk aan je kastdeur hangt, dan volgt enthousiast geklets met je vriendinnen vanzelf.

Het vervoersmiddel waarmee ik en een vriendin bij het gala arriveerden was een vrolijk versierde bakfiets. We hebben allebei niet zoveel met auto’s…

Het terugsturen van de jurk ging erg gemakkelijk. Het koffertje waarin de jurk was gekomen hoefde ik enkel naar het postkantoor te brengen en klaar was kees!

Nu zijn de foto’s een waardevolle herinnering aan die mooie avond van 20 april en met name aan de prachtige jurk die ik die lenteavond droeg.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *